fbpx

Hou jij jezelf ook gevangen in ‘GOED’?

Het lijkt wel alsof we niet meer met elkaar durven of willen delen als het ronduit slecht met ons gaat. En dan heb ik het niet over de notoire zeurpieten en azijnpissers die altijd iets te zaniken hebben. En ook niet over mensen die alleen maar de zwarte kanten van het leven zien en waarvoor het glas altijd half leeg is. En al helemaal niet over mensen die zichzelf altijd als slachtoffer zien en elke schuld daarvoor buiten zichzelf leggen. Het type mensen dat altijd zegt “Jij snapt me niet!” en dat jij “Geen idee hebt hoe het is!” Over die mensen die er een dagtaak aan hebben om zich gekwetst te voelen, die zich wentelen in zelfmedelijden en aandacht trekken want ‘boehoe wat zijn ze toch zielig en de hele wereld moet het weten’.

Nee, dan heb ik het over mensen die echt wel tegen een stootje kunnen en niet te koop lopen met tegenslag. Mensen die anderen niet willen belasten met hun zorgen en de tijd van mensen niet in beslag willen nemen met hun gepieker. Mensen die ook, en vaak terecht, denken dat de ander de vraag ‘hoe het met ze gaat?’ alleen stellen uit een plichtmatigheid en routine. Dat ze het wel vragen maar er niet echt in geïnteresseerd zijn, geen tijd willen maken om echt naar je te luisteren of alleen met een positief antwoord (lees: ‘goed’) om kunnen gaan.

Aan de andere kant vinden we het moeilijk om te vertellen hoe fantastisch en geweldig het met ons gaat (als dat dan ook écht zo is). En nee, hier heb ik het niet over mensen die 24/7 hun digitale diaree van ‘kijk mij eens oh zo ge-wel-dig ge-luk-kig zijn’ over ons heen storten. Hiermee willen ze vaak ons, maar nog meer zichzelf, overtuigen van het vaak op leugens of halve waarheden gebaseerde sprookje (of beter gezegd, nachtmerrie) waarin ze leven. Ook heb ik het hier niet over het tegenwoordige zo prominent aanwezige narcistische type dat zichzelf onophoudelijk de wereld in prijst, zichzelf Gods geschenk op aarde vindt en het allerbeste dat de mensheid heeft voortgebracht.

Nee, dan heb ik het over mensen die zich oprecht gelukkig en voldaan voelen. Mensen die echt lekker in hun vel zitten en het leven vol vertrouwen tegemoet treden. Iedere dag opnieuw. Deze mensen delen hun positiviteit vaak niet (meer) omdat ze het gevoel hebben zich hier voor te moeten verantwoorden. Want ‘Daar is toch geen enkele reden voor?’ ‘Hoe kan dat nou, in deze tijd?’ ‘Heb je dan geen oog voor alle ellende om je heen?’ 

En dus zeggen we met z’n allen maar dat het goed gaat. Met als gevolg dat we ons allemaal goed voelen waarbij we zowel de (diepe) dalen als ook de (hoge) toppen verzwijgen. Goed is dan als het ware een rechte lijn. Als de hartmonitor, een graadmeter van leven, een rechte lijn aangeeft, is het niet goed. Dan ben je dood. Als er pieken en dalen te zien zijn, betekent dit dat je leeft.

Herken jij dit ook?
Hou jij jezelf en anderen ook gevangen in ‘goed’?

Stop daar dan meteen mee want met het jezelf en de ander gevangen houden in GOED is niemand gebaat. Want GOED staat in dit verband voor Geweldig Ongelukkig & Enorm Depressief. En dat gun je niemand, toch?

Scroll naar top